این ماده دربارهٔ موقعیتی است که در جریان مهر و موم کردن برگها و اموال یک متوفی، معلوم شود بعضی از این برگها در واقع به خودِ متوفی تعلق ندارند. اگر از نوشتهٔ روی پوشش (لفاف) یا از نشانههای دیگر روشن شود که برگها مال شخص دیگری غیر از متوفی است، دادرس (قاضی) آن برگها را به صاحبانشان برمیگرداند، رسید دریافت میکند و مشخصات آنها را در صورتجلسه مینویسد.
اگر صاحبان این برگها آنجا حاضر نباشند، دادرس آنها را «تأمین» میکند؛ یعنی آنها را به شکلی مطمئن نگه میدارد تا صاحبانشان بیایند و آنها را مطالبه کنند.
بخش پایانی ماده میگوید این حکم در حالتی اجرا میشود که معارضی (شخص مدعی و مخالفی) وجود نداشته باشد؛ اگر معارض باشد، باید طبق «ماده قبل» رفتار شود. این ماده فقط به ماده قبل ارجاع داده و محتوای آن ماده را بیان نکرده است.