‌ماده ۱۸۲ قانون امور حسبی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

لفاف مذکور در ماده فوق به دادگاهی که برای رسیدگی به امور ترکه صالح است فرستاده می‌شود.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده بسیار کوتاه است و فقط یک حکم را بیان می‌کند: «لفاف» که در مادهٔ پیش از این ماده (مادهٔ فوق) از آن صحبت شده، باید به دادگاهی فرستاده شود که برای رسیدگی به امور ترکه صلاحیت دارد.

منظور از «لفاف» همان چیزی است که در مادهٔ قبلی مطرح شده؛ متن این ماده توضیح نمی‌دهد که آن لفاف چیست یا چه چیزی داخل آن است، و ما هم نمی‌توانیم آن را حدس بزنیم. همچنین این ماده مشخص نمی‌کند کدام دادگاه صالح است یا این فرستادن چگونه و در چه مدتی انجام می‌شود.

تنها نکتهٔ روشنی که از این ماده برمی‌آید این است که مقصد نهایی آن لفاف، دادگاه صالح برای امور ترکه است. واژهٔ «مهر و موم» که در عنوان فصل آمده به کارِ بستن و پلمب کردن اموال و اسناد مربوط به ترکه اشاره دارد.

مصادیق واقعی

فرض کنید در جریان رسیدگی به امور ترکهٔ فردی که فوت کرده، دادگاه دستور مهر و موم کرده باشد و لفافی هم موضوع مادهٔ قبلی وجود داشته باشد. طبق این ماده، آن لفاف باید به دادگاهی فرستاده شود که صلاحیت رسیدگی به امور ترکه را دارد.
مریم درگیر امور ترکهٔ یکی از بستگانش است و می‌پرسد سرنوشت لفافی که در مادهٔ قبلی گفته شده چیست. پاسخ بر اساس همین ماده این است که آن لفاف به دادگاه صالح برای امور ترکه فرستاده می‌شود.

سؤالات پرتکرار

آن «لفاف» که در این ماده گفته شده چیست؟

این ماده خودش توضیح نمی‌دهد و فقط می‌گوید «لفاف مذکور در ماده فوق»؛ یعنی همان لفافی که در مادهٔ پیش از این ماده آمده است. متن آن ماده در اینجا ذکر نشده، پس نمی‌توان دربارهٔ محتوای آن اظهارنظر کرد.

این لفاف به کجا فرستاده می‌شود؟

به دادگاهی که برای رسیدگی به امور ترکه صلاحیت دارد.

چه کسی این لفاف را می‌فرستد و در چه زمانی؟

این ماده به این پرسش‌ها پاسخ نمی‌دهد و فقط مقصد (دادگاه صالح برای امور ترکه) را مشخص کرده است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون امور حسبی ←