‌ماده ۱۶۸ قانون امور حسبی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

دادگاه بخش در موارد زیر پس از اطلاع اقدام به مهر و موم می‌نماید: ۱- در موردی که کسی که در خانه استیجاری یا مهمانخانه و امثال آن فوت شده و کسی برای حفظ اموال او نباشد. ۲- در صورتی که از اموال دولتی یا عمومی نزد متوفی امانت باشد. ‌در مورد شق اول این ماده مالک خانه یا مدیر مهمانخانه و امثال آنها مکلفند به دادگاه بخش اطلاع بدهند.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده می‌گوید دادگاه بخش در دو حالت، پس از اینکه از موضوع باخبر شود، اموال را مهر و موم می‌کند؛ یعنی آنها را می‌بندد و مهر می‌زند تا حفظ شوند. حالت اول: کسی در خانه استیجاری یا مهمانخانه یا جاهای مشابه فوت کرده و هیچ‌کس نیست که از اموالش نگهداری کند. حالت دوم: اموال دولتی یا عمومی نزد متوفی امانت بوده است.

در حالت اول، متن صریحاً می‌گوید مالک خانه یا مدیر مهمانخانه و امثال آنها مکلفند به دادگاه بخش اطلاع بدهند. برای حالت دوم چنین تکلیف اطلاع‌دهی مشخصی برای اشخاص خاص در همین متن ذکر نشده است.

عبارت‌هایی مثل «و امثال آن» و «اموال دولتی یا عمومی» در همین متن دقیق‌تر تعریف نشده‌اند و ممکن است در عمل نیاز به تفسیر داشته باشند.

مصادیق واقعی

علی در خانه‌ای استیجاری فوت می‌کند و کسی نیست از اموالش نگهداری کند. صاحب‌خانه به دادگاه بخش اطلاع می‌دهد و دادگاه بخش پس از اطلاع اقدام به مهر و موم می‌کند.
مریم در مهمانخانه فوت می‌کند و اموالی از دولت یا یک نهاد عمومی نزد او امانت است. دادگاه بخش پس از اطلاع اقدام به مهر و موم می‌کند.

سؤالات پرتکرار

اگر کسی در خانه استیجاری فوت کند و کسی نباشد از اموالش نگهداری کند، چه اتفاقی می‌افتد؟

دادگاه بخش پس از اطلاع، اقدام به مهر و موم می‌کند. در مورد شق اول این ماده، مالک خانه مکلف است به دادگاه بخش اطلاع بدهد.

اگر نزد متوفی اموال دولتی یا عمومی امانت باشد، دادگاه چه می‌کند؟

طبق این ماده، دادگاه بخش پس از اطلاع اقدام به مهر و موم می‌کند.

چه کسی باید فوت در مهمانخانه را به دادگاه اطلاع بدهد؟

در مورد شق اول این ماده، مدیر مهمانخانه و امثال آنها مکلفند به دادگاه بخش اطلاع بدهند.

مشاهدهٔ متن کامل قانون امور حسبی ←