این ماده دربارهٔ مرحلهٔ بعد از قطعی شدن حکم موت فرضی یک فرد غائب مفقودالاثر است. میگوید وقتی حکم موت فرضی قطعی شد، تضمینهایی (تامیناتی) که از «امین» یا از «ورثه» گرفته شده بود، برداشته میشود.
«امین» کسی است که امور مربوط به فرد غائب به او سپرده شده و «ورثه» وارثان او هستند. متن فقط دربارهٔ همین تضمینها حرف میزند و توضیح نمیدهد که این تضمینها چه نوعی بودند یا چرا گرفته شده بودند.
این ماده نمیگوید حکم موت فرضی در چه زمانی قطعی میشود و در این باره توضیح یا ارجاع بیشتری نداده است.