این ماده میگوید کسی که میخواهد برای یک فرد غایب (مفقودالاثر) از دادگاه بخواهد حکم «موت فرضی» بگیرد، باید درخواستش را بهصورت کتبی بدهد. حکم موت فرضی یعنی دادگاه بهطور فرضی چنین تصمیم میگیرد که آن فرد مرده است؛ اما این ماده فقط شرایط شکلی خودِ درخواست را توضیح میدهد، نه شرایط صدور آن حکم.
بر اساس این متن، درخواست کتبی باید چهار چیز داشته باشد: اول، مشخصات خود فرد غایب. دوم، تاریخی که غیبت او از آن زمان شروع شده است. سوم، دلایلی که نشان میدهد درخواستکننده حق دارد چنین درخواستی بدهد. چهارم، دلیلها و سندهایی که در مادههای ۱۰۲۰ و ۱۰۲۱ و ۱۰۲۲ قانون مدنی به آنها اشاره شده و میتوان با آنها درخواست حکم موت فرضی را مطرح کرد.
این ماده فقط به مادههای ۱۰۲۰ و ۱۰۲۱ و ۱۰۲۲ قانون مدنی ارجاع داده و محتوای آنها را توضیح نداده است؛ پس برای دانستن جزئیات آن مادهها باید به خودِ قانون مدنی مراجعه کرد.