این ماده میگوید چه کسانی میتوانند از دادگاه بخواهند که برای یک فرد غائب مفقودالاثر «حکم موت فرضی» صادر شود؛ یعنی دادگاه بهطور فرضی او را مرده به حساب بیاورد. طبق این متن، فقط دو دسته حق چنین درخواستی دارند: اول، ورثه غائب (کسانی که وارث او هستند)؛ دوم، وصی و موصیله (وصی یعنی کسی که غائب او را برای اجرای وصیتنامهاش تعیین کرده، و موصیله یعنی کسی که قرار است چیزی از وصیتنامه به او برسد).
این ماده فقط فهرست درخواستکنندگان را مشخص میکند و دربارهٔ شرایط صدور حکم، تشریفات رسیدگی یا آثار آن چیزی نمیگوید و در همین متن به ماده یا مقرره دیگری هم ارجاع نداده است.