این ماده دربارهٔ اموال غیرمنقول کسی است که «غایب مفقودالاثر» است؛ یعنی کسی که از او خبری نیست. بر اساس این ماده، ورثهٔ او و همچنین «امین» (کسی که در این چارچوب امور او به او سپرده شده) حق ندارند اموال غیرمنقول او را بفروشند یا رهن بگذارند. فروش یعنی مال از مالکیت بیرون برود و رهن یعنی مال بهعنوان وثیقه برای یک بدهی گذاشته شود؛ این ماده هر دو کار را ممنوع کرده است.
اما این ممنوعیت یک استثنا دارد: متن میگوید «در غیر مورد ماده قبل». یعنی این ماده به مادهٔ پیش از خودش ارجاع داده و در حالتی که آن ماده گفته، حکم متفاوتی برقرار است. متن مادهٔ قبل در همین ورودی وجود ندارد، پس نمیتوانم بگویم آن حالت استثنا چیست.
همچنین این ممنوعیت فقط دربارهٔ «اموال غیرمنقول» (مثل زمین و خانه) گفته شده و در همین متن نسبت به اموال منقول حکمی بیان نشده است.