این ماده میگوید اموال شخص غائب مفقودالاثر به چه ترتیبی برای پرداخت دو چیز خرج میشود: اول نفقه (هزینههای زندگی) کسانی که او موظف به تأمین آنهاست، و دوم بدهیهای خودش.
ترتیب پرداخت این است: ابتدا از پول نقد او یا از درآمد و منافع اموالش. اگر اینها کافی نبود، از اموال منقول او (وسایلی که قابل جابهجایی است) فروخته میشود. اگر اموال منقول هم کافی نبود، نوبت به فروش اموال غیرمنقول (مثل زمین و ملک) میرسد.
به بیان ساده، متن یک اولویتبندی مشخص میکند: نقد و درآمد، بعد اموال منقول، و در آخر اموال غیرمنقول.