این ماده دربارهٔ وضعیتی است که فردی غائب مفقودالاثر است و اموالش بهطور موقت در اختیار ورثه یا امین او قرار گرفته است. اگر میان این اموال، مالی باشد که بهسرعت از بین میرود یا فاسد میشود (مال ضایع شدنی)، ورثه یا امین میتوانند آن مال را بفروشند.
پول حاصل از فروش نباید بدون توجه به منافع غائب خرج شود؛ بلکه ورثه یا امین باید با در نظر گرفتن مصلحت و صرفه غائب، با آن پول مالی بخرند یا کار دیگری انجام دهند که به نفع غائب باشد. متن ماده فقط همین حکم را بیان میکند و جزئیات بیشتری دربارهٔ نحوهٔ فروش یا نظارت بر آن ندارد.