این ماده دربارهٔ وظیفه و اختیار دادرس در امور حسبی است. میگوید دادرس باید هر بازجویی و اقدامی را که برای روشن شدن و اثبات موضوع لازم است انجام دهد، حتی اگر کسی از او نخواسته باشد که آن اقدام را انجام دهد.
همچنین دادرس میتواند در همهٔ مراحل رسیدگی، دلایلی را که به آن استناد میشود بپذیرد. در این متن تبصرهای ذکر نشده است.