این ماده دربارهٔ «غائب مفقودالاثر» است؛ یعنی کسی که از او خبری نیست. طبق این ماده، اگر ورثهٔ (وارثانِ) این فردِ غائب در ایران معلوم و مشخص نباشد، دادگاهی که صلاحیت رسیدگی دارد، دادگاهی است که آن غائب در حوزهٔ آن دادگاه مالی دارد.
به زبان سادهتر: وقتی نمیدانیم وارثانِ غائب در ایران چه کسانی هستند، برای تعیین دادگاه صالح، معیار این است که خودِ غائب در کجا مال دارد. متن ماده فقط همین یک قاعده را بیان میکند و دربارهٔ جزئیات دیگر (مثل تشریفات رسیدگی یا ارجاع به مواد دیگر) چیزی نمیگوید.
اگر فرد غائب در چند جا مال داشته باشد، این متن تکلیف را روشن نمیکند و در این باره مبهم است.