‌ماده ۱۲۷ قانون امور حسبی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

هر گاه آخرین اقامتگاه غائب در خارج از ایران باشد دادگاهی برای رسیدگی به امور غائب صالح است که آخرین محل سکونت غائب در‌حوزه آن دادگاه بوده.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده یکی از حالت‌های تعیین دادگاه صالح برای رسیدگی به امور شخص «غائب» (کسی که مدتی است از او خبری نیست) را بیان می‌کند. می‌گوید اگر آخرین اقامتگاه این شخص بیرون از ایران بوده باشد، دادگاهی که برای رسیدگی به امور او صالح است، دادگاهی است که آخرین محل سکونت آن شخص در محدودهٔ آن دادگاه قرار داشته است.

در متن این ماده دو تعبیر متفاوت به کار رفته است: یک بار «آخرین اقامتگاه» و یک بار «آخرین محل سکونت». متن توضیح نمی‌دهد که این دو چه تفاوتی با هم دارند، و این نکته در متن مبهم است؛ پس نمی‌توان از خود این ماده نتیجه گرفت که این دو دقیقاً یک معنا دارند یا نه.

این ماده فقط به حالتی می‌پردازد که آخرین اقامتگاه غائب خارج از ایران باشد؛ دربارهٔ حالت‌های دیگر چیزی در همین متن گفته نشده است.

مصادیق واقعی

علی سال‌ها در تهران زندگی می‌کرد، سپس به خارج از ایران رفت و دیگر خبری از او نیست. چون آخرین اقامتگاه او خارج از ایران بوده، برای رسیدگی به امور او دادگاهی صالح است که آخرین محل سکونت علی در محدودهٔ آن بوده است؛ مثلاً اگر آخرین محل سکونتش تهران بوده، دادگاه تهران.

سؤالات پرتکرار

اگر آخرین اقامتگاه شخص غائب خارج از ایران باشد، کدام دادگاه به امور او رسیدگی می‌کند؟

دادگاهی که آخرین محل سکونت آن شخص در حوزهٔ آن دادگاه بوده است.

آیا این ماده دربارهٔ کسی است که آخرین اقامتگاهش در ایران بوده؟

نه؛ این ماده فقط حالتی را بیان می‌کند که آخرین اقامتگاه غائب در خارج از ایران باشد.

منظور از «حوزه» دادگاه چیست؟

خود این ماده این اصطلاح را تعریف نکرده است؛ به‌طور کلی به محدودهٔ مکانی گفته می‌شود که یک دادگاه معین در آن اختیار رسیدگی دارد.

مشاهدهٔ متن کامل قانون امور حسبی ←