این ماده میگوید کسی که برای اداره کردن اموال یک «عاجز» انتخاب میشود، از نظر قانون مثل وکیل آن شخص است. یعنی همان قواعد و احکامی که برای وکیل گفته شده، دربارهٔ این امین هم اجرا میشود.
نتیجهٔ سادهاش این است که امین در کار خود فقط نمایندهٔ آن شخص بهشمار میآید و در چارچوب وظایفی که برای وکیل تعریف شده عمل میکند؛ اما متن این ماده توضیح نمیدهد که آن احکام دقیقاً چیست و چه اختیارات یا محدودیتهایی دارد.