این ماده دربارهٔ امینی است که برای ادارهٔ اموالی تعیین میشود که به مصارف عمومی مربوطاند. بر اساس این متن، چنین امینی باید اموال را به همان ترتیبی که مقرر شده اداره کند و ادارهٔ او موافق مصلحت اموال باشد.
همچنین امین باید اموال را فقط در همان مصارف مخصوصی که مقرر شده خرج کند. این ماده خودش توضیح نمیدهد که این ترتیب و مصارف دقیقاً چیست یا چه کسی آنها را تعیین میکند؛ بنابراین در این متن این بخشها کلی و نامشخص مانده است.
این ماده در متن خود مجازات یا نتیجهای برای تخلف از این وظایف ذکر نکرده است.