این ماده درباره مأموران کنسولی است. میگوید اگر میان دولت ایران و دولتی که مأمور کنسولی مأموریتش را در آنجا انجام میدهد، عهدنامه یا قراردادی بسته شده باشد و در آن، ترتیبی مخالف با دو مادهٔ پیش از این ماده (دو مادهٔ فوق) پیشبینی شده باشد، آن مأموران باید مفاد همان دو ماده را اجرا کنند، اما فقط تا اندازهای که با عهدنامه یا قرارداد مخالف نباشد.
این ماده خودش محتوای آن دو ماده را توضیح نمیدهد و فقط به آنها ارجاع میدهد. همچنین مشخص نمیکند آن دو ماده دقیقاً چه موضوعی دارند؛ این را باید از متن خود آن مواد گرفت.