این ماده دربارهٔ حالتی است که برای یک کار، چند نفر «امین» یا چند نفر «ناظر» تعیین شده باشند. در چنین حالتی، دادگاه باید مشخص کند هرکدام از این افراد تا چه اندازه اختیار دارند؛ یعنی معلوم شود چه کارهایی را میتوانند انجام دهند و چه کارهایی در حیطهٔ اختیار آنها نیست.
همچنین دادگاه میتواند وظایف امینهای متعدد را از هم جدا کند؛ یعنی به هرکدام بخشی از کارها سپرده شود تا روشن باشد چه کسی مسئول چه کاری است.
این ماده فقط این دو نکته را بیان میکند: تعیین حدود اختیارات و امکان تفکیک وظایف. خودِ متن در مورد جزئیاتِ اینکه تفکیک چگونه باشد یا اگر اختلاف پیش بیاید چه شود، چیزی نمیگوید.