این ماده به دادگاه اجازه میدهد در کنار «امین» — یعنی کسی که برای نگهداری و ادارهٔ اموال یا انجام کاری معین شده است — یک یا چند نفر را هم به عنوان «ناظر» تعیین کند.
به زبان ساده، دادگاه میتواند هم فردی را به عنوان امین بگذارد و هم افراد دیگری را که کار او را زیر نظر بگیرند.
این متن فقط همین اختیار را بیان میکند و دربارهٔ تعداد دقیق ناظران (بیش از یکی یا چند نفر)، وظایف و اختیارات آنها، یا شرایط و شیوهٔ انتخابشان چیزی نمیگوید؛ بنابراین در این موارد متن مبهم است و باید صادقانه گفت که پاسخ روشنی در خود این ماده وجود ندارد.