اصل ۹۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

متن بازبینی‌نشده

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

در مواردی که شورای نگبهان مدت ده روز را برای رسیدگی و اظهارنظر نهایی کافی نداند، می‌تواند از مجلس شورای اسلامی حداکثر برای ده روز دیگر با ذکر دلیل خواستار تمدید وقت شود.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این اصل دربارهٔ فرصتی است که شورای نگهبان برای بررسی و اعلام نظر نهایی دربارهٔ مصوبات مجلس دارد. بر اساس این متن، این مدت ده روز است.

اگر شورای نگهبان احساس کند این ده روز برای رسیدگی و اظهارنظر نهایی کافی نیست، می‌تواند از مجلس شورای اسلامی بخواهد که وقت را تمدید کند. این تمدید حداکثر ده روز دیگر است و شورای نگهبان باید دلیل درخواست تمدید را هم ذکر کند.

به بیان ساده، جمع این دو مدت در حالت تمدید، حداکثر بیست روز می‌شود؛ ده روز اول و حداکثر ده روز اضافه که فقط با درخواست و ذکر دلیل از سوی شورای نگهبان ممکن است.

مصادیق واقعی

فرض کنید مجلس طرحی را تصویب می‌کند و برای بررسی به شورای نگهبان فرستاده می‌شود. اگر شورای نگهبان ببیند در ده روز نمی‌تواند نظر نهایی خود را بدهد، با ذکر دلیل از مجلس می‌خواهد که ده روز دیگر به او وقت بدهد.
مریم در حال پیگیری خبری است که شورای نگهبان دربارهٔ یک مصوبهٔ مجلس چه زمانی نظر می‌دهد. بر اساس این اصل می‌فهمد که اگر شورای نگهبان وقت بیشتری بخواهد، باید دلیل آن را بگوید و این وقت اضافه از ده روز بیشتر نیست.

سؤالات پرتکرار

شورای نگهبان چقدر وقت دارد دربارهٔ مصوبهٔ مجلس نظر نهایی بدهد؟

طبق این اصل، مدت رسیدگی و اظهارنظر نهایی ده روز است.

اگر این ده روز کافی نباشد چه اتفاقی می‌افتد؟

شورای نگهبان می‌تواند از مجلس شورای اسلامی بخواهد که وقت را حداکثر ده روز دیگر تمدید کند و باید دلیل این درخواست را هم ذکر کند.

آیا شورای نگهبان هر چند بار می‌تواند درخواست وقت بیشتر کند؟

در این متن فقط از یک تمدید حداکثر ده روزه سخن گفته شده است؛ متن دربارهٔ درخواست‌های بیشتر یا تکرار آن چیزی نمی‌گوید.

مشاهدهٔ متن کامل قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ←