اصل ۸۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

بناها و اموال دولتی که از نفایس ملی باشد قابل انتقال به غیر نیست مگر با تصویب مجلس شورای اسلامی آن هم در صورتی که از نفایس منحصر به فرد نباشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این اصل دربارهٔ بناها و اموال دولتی است که «نفیس ملی» شناخته می‌شوند. طبق متن، چنین بناها و اموالی را نمی‌توان به غیر (یعنی به کسی غیر از دولت) منتقل کرد؛ مگر اینکه مجلس شورای اسلامی انتقال را تصویب کند.

اما این تصویب یک شرط دیگر هم دارد: آن مال یا بنا نباید از «نفایس منحصر به فرد» باشد. یعنی استثنای تصویب مجلس، مشروط به این است که آن نفیس ملی منحصر به فرد نباشد.

متن دربارهٔ تعریف «نفایس ملی» یا «منحصر به فرد» توضیحی نداده و فقط حکم کلی را بیان کرده است.

مصادیق واقعی

فرض کنید یک ساختمان دولتی به عنوان نفیس ملی شناخته شده، اما منحصر به فرد نیست؛ طبق این متن اگر مجلس شورای اسلامی انتقال آن را تصویب کند، انتقال به غیر ممکن است.
فرض کنید یک بنای دولتی نفیس ملی و منحصر به فرد باشد؛ بر اساس این متن استثنای انتقال به غیر مشروط به «منحصر به فرد نبودن» شده است و این مورد در آن شرط قرار نمی‌گیرد.

سؤالات پرتکرار

آیا هر ملک دولتی را می‌توان به شخص عادی منتقل کرد؟

طبق این متن، بناها و اموال دولتی که از نفایس ملی باشند قابل انتقال به غیر نیستند؛ مگر با تصویب مجلس شورای اسلامی و به شرط اینکه از نفایس منحصر به فرد نباشند.

اگر یک بنای دولتی نفیس ملی و منحصر به فرد باشد، با تصویب مجلس به غیر منتقل می‌شود؟

این متن انتقال با تصویب مجلس را مشروط کرده به اینکه آن نفیس ملی منحصر به فرد نباشد؛ بنابراین حالت «منحصر به فرد» در این استثنا قرار داده نشده است.

منظور از انتقال به غیر چیست؟

متن توضیحی دربارهٔ معنای انتقال به غیر نداده است؛ فقط گفته بناها و اموال دولتی نفيس ملی قابل انتقال به غیر نیستند، مگر با تصویب مجلس و در صورتی که منحصر به فرد نباشند.

مشاهدهٔ متن کامل قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ←