این اصل دربارهٔ بناها و اموال دولتی است که «نفیس ملی» شناخته میشوند. طبق متن، چنین بناها و اموالی را نمیتوان به غیر (یعنی به کسی غیر از دولت) منتقل کرد؛ مگر اینکه مجلس شورای اسلامی انتقال را تصویب کند.
اما این تصویب یک شرط دیگر هم دارد: آن مال یا بنا نباید از «نفایس منحصر به فرد» باشد. یعنی استثنای تصویب مجلس، مشروط به این است که آن نفیس ملی منحصر به فرد نباشد.
متن دربارهٔ تعریف «نفایس ملی» یا «منحصر به فرد» توضیحی نداده و فقط حکم کلی را بیان کرده است.