این اصل دو راه برای رسیدن یک پیشنهاد قانونی به مجلس شورای اسلامی را توضیح میدهد.
راه اول «لایحه» است؛ یعنی پیشنهادی که از سوی دولت میآید. چنین پیشنهادی ابتدا باید در هیات وزیران تصویب شود و بعد به مجلس تقدیم گردد.
راه دوم «طرح» است؛ یعنی پیشنهادی که از خود نمایندگان میآید. این نوع پیشنهاد زمانی در مجلس قابل طرح است که دستکم پانزده نفر از نمایندگان آن را پیشنهاد کرده باشند.
در متن این اصل تبصرهای ذکر نشده است.