این اصل یک قاعدهٔ کلی میگوید که هیچ مالیاتی نمیتواند وضع شود مگر اینکه قانونی برای آن وجود داشته باشد. یعنی گرفتن پول از مردم با عنوان مالیات، فقط وقتی امکان دارد که یک قانون آن را پیشبینی کرده باشد.
بخش دوم همین اصل میگوید موارد معافیت، بخشودگی و تخفیف مالیاتی هم باید در قانون مشخص شود؛ یعنی اینکه چه کسی از پرداخت مالیات معاف است یا چه کسی تخفیف میگیرد، باید در خود قانون آمده باشد.
این متن بسیار کوتاه است و جزئیات بیشتری مثل مرجع وضع مالیات، انواع مالیات یا شرایط هر معافیت را بیان نمیکند و در همین متن هم به ماده یا اصل دیگری ارجاع داده نشده است.