این اصل دو حکم کلی دارد. اول اینکه هر کس مالک نتیجه و حاصل کسب و کار مشروع خودش است. دوم اینکه هیچکس نمیتواند به عنوان مالکیت بر کسب و کار خود، امکان کسب و کار را از فرد دیگری بگیرد.
در این متن قید «مشروع» آمده است؛ یعنی حکم مالکیت به کسب و کار مشروع اشاره دارد. درباره تکلیف کسب و کار نامشروع در همین متن چیزی گفته نشده است.
بخش دوم جمله درباره سلب کردن امکان کسب و کار از دیگری است، اما مصداقها و جزئیات آن در همین متن روشن نشده و این بخش کلی است.