این اصل دربارهٔ دو موضوع است: یکی اینکه اتباع خارجی (یعنی کسانی که تابعیت ایرانی ندارند) میتوانند تابعیت ایران را به دست آورند، اما این کار فقط «در حدود قوانین» ممکن است؛ یعنی شرایط و تشریفات آن را قوانین عادی تعیین میکنند و این اصل خودش شرایط را نگفته است.
موضوع دوم، سلب تابعیت از اینگونه اشخاص است. بر اساس همین متن، گرفتن تابعیت ایران از کسی که با این راه ایرانی شده، فقط در دو حالت ممکن است: نخست اینکه دولت دیگری تابعیت او را بپذیرد، دوم اینکه خود آن شخص درخواست کند. متن این اصل تبصرهای ندارد و دربارهٔ جزئیات بیشتر یا مراحل عملی آن چیزی نگفته است.