اصل ۳ قانون اساسی میگوید دولت جمهوری اسلامی ایران وظیفه دارد برای رسیدن به اهدافی که در اصل دوم این قانون آمده، از همهٔ امکانات خود استفاده کند. این اصل فهرستی از ۱۶ موضوع را نام میبرد که دولت باید در آنها تلاش کند؛ موضوعاتی مانند رشد فضایل اخلاقی، بالا بردن آگاهی عمومی، آموزش و پرورش رایگان در همهٔ سطوح، تشویق پژوهش، رد استعمار و نفوذ بیگانگان، مقابله با استبداد و انحصار، تأمین آزادیهای سیاسی و اجتماعی در چارچوب قانون، مشارکت مردم در تعیین سرنوشت خود، رفع تبعیضهای ناروا، داشتن نظام اداری درست و حذف تشکیلات غیرضروری، تقویت دفاع ملی از طریق آموزش نظامی عمومی، ساختن اقتصادی عادلانه برای رفاه و رفع فقر و محرومیت در تغذیه و مسکن و کار و بهداشت و گسترش بیمه، خودکفایی در علوم و فنون، تأمین حقوق همهٔ افراد زن و مرد و ایجاد امنیت قضایی عادلانه و برابری همه در برابر قانون، گسترش برادری اسلامی و همکاری عمومی، و تنظیم سیاست خارجی بر پایهٔ معیارهای اسلام و حمایت از مستضعفان جهان.
نکتهٔ مهم این است که این اصل یک فهرست کلی از وظایف دولت است، نه مجموعهای از قواعد جزئی؛ متن خودش جزئیات اجرایی، مبلغ، مجازات یا شرط خاصی تعیین نکرده است. همچنین در ابتدای اصل به «اهداف مذکور در اصل دوم» ارجاع داده شده، اما محتوای آن اصل در این متن نیامده است.