این اصل میگوید احزاب، جمعیتها، انجمنهای سیاسی و صنفی، و انجمنهای اسلامی یا اقلیتهای دینی شناختهشده آزادند. این آزادی مشروط به این است که آنها اصول استقلال، آزادی، وحدت ملی، موازین اسلامی و اساس جمهوری اسلامی را نقض نکنند.
همچنین این اصل دو حمایت برای افراد دارد: هیچکس را نمیتوان از شرکت در این گروهها منع کرد، و هیچکس را نمیتوان به شرکت در یکی از آنها مجبور ساخت.
متن اصل دربارهٔ جزئیات اینکه چه مرجعی «شناختهشده» بودن اقلیت دینی را تعیین میکند یا شرطها چگونه بررسی میشوند چیزی نمیگوید؛ در همین حد کلی است.