این اصل میگوید علاوه بر جاهایی که هیأت وزیران یا یک وزیر مأمور تهیه آییننامه اجرایی قوانین میشود، هیأت وزیران حق دارد برای انجام وظایف اداری، اجرای قوانین و تنظیم سازمانهای اداری، تصویبنامه و آییننامه وضع کند. هر وزیر هم در محدوده وظایف خودش و مصوبات هیأت وزیران میتواند آییننامه وضع کند و بخشنامه صادر کند؛ اما محتوای این مقررات نباید با متن و روح قوانین مخالف باشد.
دولت میتواند تصویب برخی از امور مربوط به وظایف خود را به کمیسیونهایی که از چند وزیر تشکیل میشود واگذار کند. مصوبات این کمیسیونها در محدوده قوانین و پس از تأیید رئیسجمهور لازمالاجرا است.
تصویبنامهها و آییننامههای دولت و مصوبات این کمیسیونها، همزمان با ابلاغ برای اجرا، به اطلاع رئیس مجلس شورای اسلامی میرسد. اگر رئیس مجلس آنها را خلاف قوانین بداند، با ذکر دلیل آنها را برای تجدیدنظر به هیأت وزیران میفرستد.