این اصل میگوید تصمیمهایی که شوراها میگیرند، نباید با قواعد اسلام و با قوانین کشور در تضاد باشد.
به زبان ساده، شورا حق دارد تصمیم بگیرد، اما این تصمیم آزادانه نیست؛ باید در چارچوب دین و قانون باشد. اگر تصمیمی برخلاف این دو باشد، طبق همین متن مورد قبول نیست.
این اصل فقط یک محدودیت کلی را بیان میکند و دربارهٔ اینکه چه کسی این تخلف را تشخیص میدهد یا چه برخوردی صورت میگیرد، چیزی نگفته است؛ این بخش در متن نیست.