این ماده میگوید وقتی پروندهٔ ورشکستگی در جریان است، «اداره تصفیه» باید یک آگهی عمومی منتشر کند و پنج نکته را در آن بنویسد: اول، نام ورشکسته و محل زندگیاش و تاریخ توقف او (اگر دادگاه این تاریخ را تعیین کرده باشد). دوم، خطاب به طلبکاران و هر کسی که ادعایی دارد که باید ادعای خود را تا دو ماه به اداره اعلام کند و مدارکش را — اصل یا رونوشت گواهیشده — بدهد. اداره میتواند این مهلت را برای کسانی که خارج از کشور زندگی میکنند تمدید کند.
سوم، خطاب به بدهکارانِ شخص ورشکسته که باید خودشان را در همان مهلت معرفی کنند؛ اگر این کار را نکنند، جریمهٔ نقدی معادل «صدی بیست و پنج دین» به نفع صندوق (ب) که در ماده ۵۴ ذکر شده بر آنها اعمال میشود و دادگاه میتواند علاوه بر جریمهٔ نقدی، حبس تأدیبی از سه تا شش ماه هم بدهد. چهارم، خطاب به کسانی که به هر عنوان اموال ورشکسته را در دست دارند که آن اموال را در همان مهلت به اداره بدهند، وگرنه هر حقی که نسبت به آن مال دارند از آنها گرفته میشود، مگر اینکه عذر موجهی داشته باشند. پنجم، دعوت به اولین جلسهٔ هیئت بستانکاران که حداکثر تا ۲۰ روز از تاریخ آگهی تشکیل میشود؛ در همین بخش قید میشود که کسانی که با ورشکسته مسئولیت تضامنی دارند یا ضامن او هستند میتوانند در جلسه حاضر شوند.
این ماده به «ماده ۵۴» ارجاع داده است، اما محتوای آن ماده در همین متن نیامده و مشخص نیست.