این ماده میگوید اموالی که به عنوان «مستثنیات دین» شناخته میشوند (یعنی اموالی که برای پرداخت بدهی قابل توقیف و برداشتن نیستند) در جریان ورشکستگی نزد خودِ ورشکسته باقی میمانند و از او گرفته نمیشوند. اما همین اموال باید در فهرست اموال ورشکسته (صورت اموال) نوشته و ثبت شوند.
پس دو نکته در این ماده هست: اول اینکه این اموال در اختیار ورشکسته میماند؛ دوم اینکه با وجود این، در صورت اموال قید میشود. متن ماده دربارهٔ اینکه کدام اموال مستثنیات دین هستند یا مقدار و شرایط آنها چیزی نمیگوید و به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.