وقتی در جریان اجرای حکم، اموال کسی توقیف میشود، این اموال بیصاحب رها نمیشوند؛ بلکه برای نگهداری به یک شخص مسئول به نام «حافظ» سپرده میشوند. تعیین این حافظ در درجهٔ اول با توافق خود طرفین (یعنی کسی که مال او توقیف شده و کسی که به نفع او توقیف انجام میشود) است.
اگر طرفین هنگام توقیف حاضر نباشند یا نتوانند بر سر انتخاب حافظ به توافق برسند، این دادورز (مامور اجرا) است که یک شخص قابل اعتماد را برای این کار معین میکند.
برای اموالی مثل اوراق بهادار و جواهر و مانند اینها، اگر لازم باشد، در یکی از بانکها به امانت گذاشته میشود.