این ماده میگوید اگر پیش از این، مالی از کسی که محکوم شده (بدهکار) به عنوان تامین گرفته و توقیف شده باشد، طلب محکومله (طلبکار) از همان مال پرداخت میشود.
اما اگر آن مال توقیفشده به اندازهٔ کل طلب نباشد، به اندازهٔ باقیماندهٔ طلب، از دیگر اموال همان بدهکار نیز مال توقیف میشود.
به بیان ساده: اول از مال توقیفشده وصول میشود و اگر کافی نبود، سراغ بقیهٔ داراییهای بدهکار میروند.