این ماده دربارهٔ کار مأمور اجرا (که در متن «دادورز» نامیده شده) در مرحلهٔ توقیف اموال است. بر اساس آن، وقتی درخواست توقیف اموال کسی که حکم علیه او صادر شده (محکومعلیه) داده میشود، مأمور اجرا باید بدون معطلی و فوراً اموال او را توقیف کند.
نکتهٔ دوم این ماده به حالتی مربوط است که اموال محکومعلیه در شهر یا حوزهٔ دادگاه دیگری باشد. در این صورت، مأمور اجرا باید از قسمت اجرای همان دادگاه بخواهد که آن اموال را توقیف کند؛ یعنی خودش مستقیم وارد عمل نمیشود، بلکه از دادگاه محل وقوع اموال درخواست میکند.
این ماده تبصرهای ندارد. همچنین متن ماده فقط از «درخواست توقیف» و «اقدام بیتأخیر» و «درخواست از دادگاه دیگر» سخن گفته و جزئیات بیشتر دربارهٔ تشریفات یا مهلتها در آن نیامده است.