این ماده یک قاعدهٔ کوتاه و کلی را بیان میکند: صدور «اجراییه» کارِ دادگاه نخستین است. اجراییه برگهای است که با آن حکم دادگاه به مرحلهٔ عملی اجرا گذاشته میشود؛ یعنی بدون صدور آن، اجرای حکم شروع نمیشود.
بر اساس همین متن، مرجعی که اجراییه را صادر میکند «دادگاه نخستین» است. متن ماده توضیح نمیدهد که منظور از دادگاه نخستین در همهٔ حالتها کدام دادگاه است و شرایط یا تشریفات صدور اجراییه را هم بیان نمیکند؛ این موارد در همین ماده مشخص نشده است.