این ماده میگوید اصل این است که برای اجرای حکم، اجراییه صادر شود؛ مگر اینکه در قانون ترتیب دیگری مقرر شده باشد. اجراییه یعنی اقدام یا برگه رسمی که برای اجرای حکم صادر میشود.
اگر حکم دادگاه فقط جنبه اعلامی داشته باشد و لازم نباشد کسی که علیه او حکم صادر شده کار عملی انجام دهد، اجراییه صادر نمیشود. متن قانون برای این حالت اعلام اصالت سند یا اعلام بطلان سند را مثال میزند.
همچنین اگر سازمانها و موسسات دولتی و وابسته به دولت طرف دعوا نبوده باشند، ولی اجرای حکم باید به وسیله آنها صورت گیرد، صدور اجراییه لازم نیست. در این حالت، آن سازمانها و موسسات مکلفاند به دستور دادگاه حکم را اجرا کنند.