این ماده میگوید اگر حکمی که اجرا شده بود، بعداً با یک حکم نهایی باطل شود — یعنی حکم قبلی فسخ یا نقض شود یا در نتیجهٔ اعاده دادرسی کنار گذاشته شود — همهٔ کارهای اجرایی باید به حالت قبل از اجرا برگردد. دستور این برگشت را دادگاهی میدهد که حکم را اجرا کرده بود.
اگر چیزی که حکم به آن مربوط بود «عین معین» بوده باشد (یعنی مال مشخص و معینی مثل یک خانه یا یک خودروی خاص) و برگرداندن همان مال ممکن نباشد، مأمور اجرا (دادورز) مثل یا قیمت آن را از کسی که مال دستش است وصول میکند.
نکتهٔ آخر اینکه برگرداندن عملیات اجرایی به همان روشی انجام میشود که برای اجرای حکم مقرر شده است، اما بدون اینکه اجراییه صادر شود.