این ماده میگوید وقتی شکایتی به «دادگاه مرجع پژوهش» میرسد، این دادگاه در یک جلسهٔ اداری فوقالعاده (یعنی جلسهای خارج از ترتیب معمول) به موضوع رسیدگی میکند. اگر شکایت را وارد بداند، رأیی که به آن اعتراض شده را فسخ (باطل) میکند و دستور اجرای حکم را صادر میکند؛ اگر شکایت را وارد نداند، همان رأی را تأیید میکند.
در پایان ماده آمده که رأی صادرشده از سوی این دادگاه قابل فرجامخواهی نیست؛ یعنی در همین متن گفته شده که دیگر نمیتوان نسبت به آن درخواست بازبینی در مرجع بالاتر کرد. این ماده در فصل مربوط به احکام و اسناد لازمالاجرای کشورهای خارجی قرار دارد.