این ماده دربارهٔ مرحلهای از رسیدگی به درخواست اجرای حکم یا سند یک کشور خارجی است. طبق آن، مدیر دفتر دادگاه اصل درخواست و پیوستهای آن را برای دادگاه میفرستد.
سپس دادگاه در یک جلسهٔ اداری فوقالعاده، درخواست و مدارک ضمیمهٔ آن را بررسی میکند و یکی از دو کار را انجام میدهد: یا قرار قبول درخواست و لازمالاجراء بودن حکم را صادر میکند و دستور اجرا میدهد، یا اگر درخواست را نپذیرد، رد آن را با ذکر علل و جهات (دلایل) اعلام میکند.
این متن به جزئیات اینکه بررسی چگونه انجام میشود یا چه شرایطی برای قبول لازم است اشاره نکرده و دربارهٔ آن ساکت است. همچنین در همین متن تبصرهای ذکر نشده است.