این ماده میگوید وقتی میخواهی حکم یک دادگاه خارجی را اجرا کنی، به تقاضانامه اجرای حکم باید چهار دسته مدرک پیوست کنی: ۱) نسخهای از رونوشت حکم دادگاه خارجی که مطابقت آن با اصل را مامور سیاسی یا کنسولی کشور صادرکننده حکم گواهی کرده باشد، همراه با ترجمه رسمی گواهیشده به فارسی. ۲) رونوشت دستور اجرای حکمی که مرجع صلاحیتدار مربوط صادر کرده، با ترجمه گواهیشده آن. ۳) گواهی نماینده سیاسی یا کنسولی ایران در کشوری که حکم از آنجا صادر شده، یا نماینده سیاسی یا کنسولی کشور صادرکننده حکم در ایران، درباره صدور حکم و دستور اجرای آن از مقامات صلاحیتدار. ۴) گواهی امضای نماینده سیاسی یا کنسولی کشور خارجی مقیم ایران از طرف وزارت امور خارجه.
متن درباره نحوه تنظیم این مدارک جز همین چهار مورد توضیحی نداده و مشخص نکرده اگر یکی از این مدارک نباشد چه اتفاقی میافتد. همچنین نگفته این حکم مربوط به چه نوع پروندهای است یا چه شرایط دیگری برای اجرا لازم است.