این ماده دربارهٔ زمانی است که کسی به دیگری بدهکار است و حکم دادگاه علیه او صادر شده (محکومعلیه) و او یک مال غیرمنقول مثل خانه یا زمین دارد. طبق این ماده، اگر درآمد یکسالهٔ آن مال به تشخیص دادگاه برای پرداخت بدهی و هزینههای اجرای حکم کافی باشد و خود بدهکار هم حاضر باشد بدهیاش از همین درآمد پرداخت شود، دیگر اصل و عین آن مال توقیف نمیشود.
در این حالت فقط درآمدهای آن مال توقیف میشود و بدهی از همان درآمدها وصول میگردد. همچنین قسمت اجرا مکلف است این موضوع را به ثبت محل اطلاع دهد؛ یعنی به ادارهٔ ثبت محلی که آن ملک در آن ثبت شده است.
نکته: متن به تبصره اشارهای ندارد و توضیح بیشتری دربارهٔ جزئیات یا شرایط دیگر در آن نیامده است.