این ماده دربارهٔ وظیفهٔ بازپرس (قاضی تحقیق) در همان مرحلهٔ اول رسیدگی به یک پروندهٔ کیفری است. بر اساس آن، بازپرس موظف است هرچه سریعتر اقدام کند تا نشانهها و آثار جرم از بین نرود؛ مثلاً چیزی پاک نشود، جابهجا نشود یا از بین نرود.
همچنین بازپرس نباید در به دست آوردن و جمعآوری دلیلهایی که نشان میدهد جرمی رخ داده، کوتاهی یا تعلل کند. به زبان ساده، این ماده به بازپرس میگوید که «هم فوری وارد عمل شود و هم در جمعکردن مدارک و شواهد وقت تلف نکند».
این ماده یک حکم کلی دربارهٔ وظیفهٔ بازپرس است و در متن آن به ماده یا تبصرهٔ دیگری ارجاع نشده است.