این ماده دو نکته را بیان میکند. نکتهٔ اول اینکه مجازات (کیفر) تنها زمانی بر کسی تحمیل میشود که آن شخص جرمی را مرتکب شده باشد. نکتهٔ دوم اینکه جرم — که در این متن گفته شده «دارای جنبه الهی» است — میتواند دو چهره یا دو وجه داشته باشد.
وجه اول که در بند «الف» آمده، وجه عمومی است؛ یعنی از این جهت که به حدود و مقررات الهی تجاوز شده، یا به حقوق جامعه تعدی شده، یا نظم عمومی مختل شده است. وجه دوم که در بند «ب» آمده، وجه خصوصی است؛ یعنی از این جهت که به حقوق یک شخص یا اشخاص مشخص تعدی شده است.
پس بهطور خلاصه، بر اساس همین متن، یک جرم میتواند همزمان هم به جامعه مربوط باشد و هم به یک فرد معین. خودِ این متن توضیح نمیدهد که این دو وجه چه اثر عملی دارند یا چه کسی حق پیگیری هر کدام را دارد.