این ماده دربارهٔ کسی است که دادگاه او را به «منع از اقامت» در یک نقطهٔ مشخص محکوم کرده است؛ یعنی حکم داده که آن شخص حق ندارد در آن محل زندگی کند. بر اساس این متن، چنین شخصی از همان محل تعیینشده اخراج میشود.
همچنین مقرر شده که این موضوع به نیروی انتظامی همان محل و دیگر نهادها و مراجع مرتبط اطلاع داده شود تا اجرای این حکم پیگیری شود.
نکته: این ماده فقط یک حکم کلی دربارهٔ اخراج و اطلاعرسانی بیان میکند و دربارهٔ جزئیات دیگر (مثل مدت یا نحوهٔ نظارت) چیزی نگفته است.