این ماده دربارهٔ نگهداری کودکانی است که مادرشان به حبس یا تبعید محکوم شده است. بر اساس آن، تا وقتی کودک به دو سال تمام نرسیده، نباید او را از مادرش جدا کرد؛ مگر اینکه مصلحت خود کودک ایجاب کند که جدا شود.
اگر قرار شد کودک از مادر جدا شود، ابتدا به پدر سپرده میشود. اگر پدر نباشد یا صلاحیت نداشته باشد، به ترتیب به جد پدری، وصی آنها یا نزدیکان کودک با رعایت ترتیب ارث سپرده میشود. اگر هیچکدام نباشند یا صلاحیت نداشته باشند، کودک به موسسات ذیصلاح (مراکزی که صلاحیتشان پذیرفته شده) سپرده میشود.
این ماده به «مصلحت طفل» و «عدم صلاحیت» اشاره کرده، اما معیار یا مصداق مشخصی برای آنها تعیین نکرده است؛ بنابراین تشخیص این موارد در متن، مبهم و بر عهدهٔ مرجع رسیدگیکننده است.