این ماده میگوید اگر بعد از صدور حکم معلوم شود فرد محکوم، محکومیتهای قطعی دیگری هم دارد و قواعد «تعدد جرم» روی مقدار مجازاتی که باید اجرا شود اثر میگذارد، قاضی اجرای احکام کیفری باید پرونده را برای صدور یک حکم واحد به مرجع مناسب بفرستد.
طبق بند الف، اگر احکام قطعی شده باشند و دادگاهها مساوی باشند، پرونده به دادگاه صادرکننده آخرین حکم و در غیر این صورت به دادگاه دارای صلاحیت بالاتر فرستاده میشود. طبق بند ب، اگر حداقل یکی از احکام در دادگاه تجدیدنظر استان صادر شده باشد، پرونده به همان دادگاه تجدیدنظر استان فرستاده میشود. طبق بند پ، در سایر موارد و همچنین اگر حداقل یکی از احکام در دیوان عالی کشور تأیید شده باشد یا احکام در حوزههای قضایی استانهای مختلف یا دادگاههای با صلاحیت ذاتی متفاوت صادر شده باشد، پرونده به دیوان عالی کشور فرستاده میشود.
تبصره ماده میگوید در این موارد، دادگاه در وقت فوقالعاده و بدون حضور طرفین رسیدگی میکند و بدون ورود در شرایط و ماهیت محکومیت، با رعایت مقررات تعدد جرم، حکم واحد صادر میکند.