این ماده دربارهٔ زمانی است که اجرای یک رأی (حکم) کیفری، طبق مقررات، متوقف میشود. در چنین حالتی، این «قاضی اجرای احکام کیفری» است که قرار موقوفی اجراء را صادر میکند.
منظور از «قرار موقوفی اجراء» سندی رسمی است که نشان میدهد اجرای آن رأی متوقف شده است. این ماده خودش مشخص نمیکند که در چه مواردی اجرای رأی متوقف میشود، بلکه میگوید در آن موارد که «مطابق مقررات» تعیین شدهاند، صدور این قرار با قاضی اجرای احکام کیفری است. یعنی شرطها و مصداقهای توقف، جای دیگری گفته شده و این ماده به آنها ارجاع میدهد، بدون اینکه محتوایشان را بیان کند.