بر اساس این ماده، اگر کسی در یک جرم تعزیری با حکم قطعی محکوم شده باشد و بعد از صدور حکم قطعی دچار جنون شود، اجرای حکم تا زمانی که بهبود پیدا کند (افقاء) به تعویق میافتد. اما مجازاتهای مالی از این تعویق مستثنا هستند و از اموال محکوم علیه وصول میشوند.
در تبصره آمده است: اگر کسی محکوم به حبس باشد یا به دلیل نپرداختن جزای نقدی در حبس به سر ببرد و دچار جنون شود، تا بهبودی در بیمارستان روانی یا مکان مناسب دیگری نگهداری میشود. این مدت جزء مدت محکومیت او حساب میشود.