این ماده میگوید آراء کیفری در چهار حالت، پس از ابلاغ، به موقع اجرا گذاشته میشوند: الف) رای قطعی که دادگاه نخستین صادر میکند؛ ب) رایی که در مهلت قانونی نسبت به آن واخواهی یا درخواست تجدیدنظر یا فرجام نشده باشد یا درخواست تجدیدنظر یا فرجام آن رد شده باشد؛ پ) رایی که مرجع تجدیدنظر آن را تایید یا پس از نقض رای نخستین صادر کرده باشد؛ ت) رایی که به تایید مرجع فرجام رسیده باشد.
متن ارائهشده تبصرهای برای این ماده ذکر نکرده است. همچنین درباره معنای دقیق «ابلاغ» یا «به موقع اجرا گذاشتن» در همین متن توضیح بیشتری نیامده است.