این ماده دربارهٔ مرحلهٔ «اعاده دادرسی» در پروندههای کیفری است. طبق آن، وقتی محاکمهٔ جدید شروع شد، اگر دلایلی که در این محاکمه ارائه شده قوی باشد، دادگاه فوراً قراری صادر میکند که آثار و پیامدهای حکم قبلی متوقف شود؛ یعنی حکم اولی در این فاصله اثر عملی خود را از دست میدهد.
پس از صدور این قرار، رسیدگی در محاکمهٔ جدید بر اساس مواد همین قانون ادامه پیدا میکند. متن ماده دربارهٔ معنای دقیق «ادلهٔ قوی» توضیحی نمیدهد و آن را به تشخیص دادگاه واگذار کرده است.