این ماده دربارهٔ «اعاده دادرسی» در پروندههای کیفری است. میگوید اگر حکم محکومیت قطعی صادر شده باشد — چه حکم اجرا شده باشد و چه نشده باشد — در موارد مشخصی که در همین ماده آمده، درخواست اعاده دادرسی پذیرفته میشود. اعاده دادرسی یعنی درخواست دوباره رسیدگی کردن به پروندهای که حکم آن قطعی شده است.
مواردی که در متن آمده عبارتاند از: زنده بودن کسی که به قتل او حکم داده شده؛ محکومیت چند نفر به جرمی که بیش از یک مرتکب نمیتواند داشته باشد؛ محکومیت دو نفر به یک جرم به شکلی که از تضاد دو حکم بیگناهی یکی معلوم شود؛ صدور احکام متفاوت دربارهٔ یک شخص به اتهام واحد؛ جعلی بودن اسناد یا خلاف واقع بودن شهادت شهود که مبنای حکم بوده است؛ پیش آمدن واقعه جدید یا ارائهٔ دلیل جدید پس از حکم قطعی که بیگناهی یا عدم تقصیر محکومعلیه را اثبات کند؛ و در نهایت، جرم نبودن عمل ارتکابی یا بیش از حد قانونی بودن مجازات.
در متنی که ارائه شده، تبصرهای برای این ماده نیامده است.