این ماده میگوید اگر دو طرف یک پرونده با هم و به صورت کتبی توافق کنند که حق تجدیدنظرخواهی یا فرجامخواهی خود را کنار بگذارند، دیگر نمیتوانند درخواست تجدیدنظر یا فرجام بدهند و درخواستشان پذیرفته نمیشود.
اما یک حالت استثنا دارد: اگر اعتراض آنها دربارهٔ صلاحیت دادگاه یا صلاحیت قاضیای باشد که رأی را صادر کرده، این اعتراض از این قاعده مستثناست. «صلاحیت» یعنی اینکه آیا آن دادگاه یا آن قاضی اصلاً اختیار رسیدگی به این پرونده را داشته یا نه.
این متن فقط از «توافق کتبی» حرف زده است؛ دربارهٔ توافق شفاهی یا حالات دیگر چیزی نگفته، پس در آن موارد این متن ساکت است.